HET NIEUWE WONEN VOLGENS BJARKE INGELS

HET NIEUWE WONEN VOLGENS BJARKE INGELS

BIG Architects heeft kantoren in Kopenhagen, Barcelona en New York en mag
zich inmiddels rekenen tot de fine fleur van de internationale binnenstedelijke
architectuur. Met concepten waarbij wonen, utiliteit en recreatie in het publieke
domein met elkaar verbonden worden, oogst men op grote schaal bewondering.
Onlangs werd binnen de BIG-signatuur een gigantische elektriciteitscentrale in
gebruik genomen. Op het tot maaiveld aflopende dak bevindt zich de grootste
ski-afdaling in Denemarken. We treffen BIG-oprichter Bjarke Ingels
(Kopenhagen, 1974) op het zeer inspirerende kantoor aan de Kloverblattsgaten
aan de rand van Kopenhagen. Een industriële loods, waar het wemelt van de
creativiteit en jonge, talentvolle architecten. In zijn hand heeft Bjarke een tas
van een skimerk, die hij onopvallend wil stallen in de keuken. “Koffie verkeerd?”,
vraagt hij in onvervalst Nederlands. Gevraagd naar de mysterieuze tas, geeft hij
toe, vlak voor ons interview één van de eerste afdalingen van de centrale te
hebben gemaakt. Achter hem staat inmiddels de machtige, witte maquette van
het Amsterdamse Sluishuis klaar voor uitleg.


“Ik ben van mening dat een sociaal succesvolle stad diversiteit nodig heeft om
24/7 levendig te kunnen zijn. Met een mix van ingrediënten om het wonen,
werken en ‘spelen’ zo aangenaam mogelijk te maken. Voor het ontwerp van
Sluishuis werkten we met Barcode Architecten, de ontwikkelaars en de
gemeente Amsterdam aan een dynamische plek waarbij privaat en publiek
domein naadloos in elkaar overgaan. Een nieuwe buurt op het water van het IJ,
waar niet alleen maar bewoners toegang toe hebben, maar ook de hele omgeving
voor wordt uitgenodigd. Natuurlijk speelt het water daarbij een grote rol.
Amsterdam heeft al veel plekken aan het water voor recreatie, maar die zijn als
bij toeval ontstaan. Met Sluishuis creëren we moedwillig een gebouw met een
zeer uitgebreid waterlandschap eromheen. Eilanden om te zonnen, een 400
meter lange pier en een waterpark met aanlegplekken voor sloepen en
zeilbootjes. Om de uitnodiging te versturen aan de omgeving om het domein van
het gebouw te betreden, hebben we de voorkant als het ware uit het water
omhooggetild. Daar kun je straks met je sloepje gewoon onderdoor varen. Aan
de landzijde loopt de bebouwing trapsgewijs op. Dat is niet alleen zo ontworpen
om de zonligging van de appartementen te optimaliseren, maar ook aan die kant
van het gebouw de buurt welkom te heten. Vanaf daar kun je als bezoeker
gewoon het gebouw op en genieten van de scenic walk op het dak.

 

Sluishuis zoekt bewust de activiteit op en wil relevant zijn voor zowel bewoners als
bezoekers. In geen geval een saaie woontoren, maar een levendige en
dynamische Amsterdamse buurt.”
“Het mooie van Sluishuis vind ik dat je van bovenaf op de tekening kijkend een
klassiek Europees ‘Barcelona’-Blok van 100 bij 100 meter met open
binnenruimte waarneemt. Bekijk je het gebouw echter vanaf een iedere andere
hoek, dan neem je de ongelofelijk asymmetrische vormen waar.

 

Het gebouw daalt vanaf de waterzijde tien verdiepingen naar beneden, waar het de
bestaande bebouwing aan de kade de hand wil schudden. Aan de andere kant
stijgt het als twee massieve sluisdeuren tien verdiepingen uit het water. Bekijk je
het vanaf de zijkant, dan lijkt het gebouw onmogelijk voorover te hellen en ieder
moment om te kunnen vallen. Door de klassieke plattegrond is het gebouw
diep geworteld in de Europees-Nederlandse traditie van woonblokken en
binnenplaatsen. Tegelijkertijd is het idee over wat openbaar is en privé,
wat binnen is en wat buiten, wat gebouw is en wat landschap, in Sluishuis
totaal vernieuwend. “